De AKr legt aan het gemeentebestuur twee mogelijkheden voor:

of, de gemeenteraad besluit extra budget toe te kennen aan het Stedelijk Museum bovenop het kunstenplan;

of, het Stedelijk Museum maakt een nieuw plan, gebaseerd op een taakstellend subsidiebudget binnen het kunstenplan;4 miljoen minder dan aangevraagd.

De wethouder is duidelijk:” Er is geen extra geld.”

De gemeenteraad lijkt zich hierbij in meerderheid aan te sluiten.

De wethouder verwijst naar blz.39 van de Hoofdlijnennota: ’De AKr kan om een aangepaste aanvraag van het Stedelijk Museum verzoeken die binnen een maand gegeven moet worden.”

De directeur van het Stedelijk Museum stelt: ’Dat gaan we niet doen.’

Tussen de regels door, beluister ik dat de meerderheid van oordeel is dat ook het Stedelijk Museum een aandeel in de gemeentelijke bezuinigingen moet leveren.

De politieke discussie spitst zich dus toe op de groot onderhoudslasten als gevolg van de uitbreiding van het Stedelijk, ongeveer 2 miljoen euro.

De vraag is nu: Moeten andere organisaties binnen het kunstenplan opdraaien voor deze evidente meerkosten ,of moet het Stedelijk Museum dit binnen de eigen exploitatie oplossen?

over deze vraag geeft de Hoofdlijnennota geen uitsluitsel. De gemeenteraad wacht het advies van de AKr af.

Duidelijk is na afloop in ieder geval: de gemeente stelt geen extra budget ter beschikking voor de groot onderhoudslasten van het Stedelijk die een direct gevolg zijn van de uitbreiding.

Binnen de functionele ruimte moeten we de gemeentelijke bezuiniging kwijt (10 procent) als ook ruimte maken voor nieuwe ambities en eerdere politieke besluitvorming.

Bij elkaar opgeteld zijn die ambities en besluiten in de functionele ruimte:

*Concertgebouworkest volledig ontzien in bezuiniging
*1 miljoen extra voor Stedelijk Museum bij heropening
*productiehuis Theater (hoewel Rijk niet langer meebetaalt)
*productiehuis Dans
*stadsgezelschap Dans

Om al deze ambities in te passen en toch ook bezuinigingen door te voeren, komen we aan het eind van de rit uit op een percentage bezuiniging van 15 procent per instelling in de functionele ruimte. We zullen adviseren instellingen die al te maken hebben met een korting door het rijk (zoals Het Nationale Ballet en Toneelgroep Amsterdam) enigszins te ontzien, zodat daar de gemeentelijke bezuiniging lager uitvalt dan 15 procent.

In de vrije ruimte (14.6 miljoen euro) ligt de situatie heel anders. Daar ligt geen gemeentelijke taakstelling bezuiniging, hoera. Daar wordt de aanvraag geheel op de eigen merites beoordeeld. Ja, of nee, of gedeeltelijk.

Zoals het er nu naar uitziet, tussenstand, loopt 30 procent van de aanvragers gevaar dat de subsidie aanvraag geheel wordt afgewezen. We zien kans plaats in te ruimen voor nieuwkomers. Het mag geen stilstaand water worden, dat Kunstenplan. Vooral in de muziekwereld en in de theaterwereld zullen we diverse nieuwkomers in het kunstenplan verwelkomen.

Nog enkele weken en na het horen van diverse aanvragers, ronden we de integrale afweging af.

Q: Gaat het SM met het ingediende plan van 15.5 miljoen weer tot de wereldtop behoren ?

A: De heropening van het Stedelijk Museum en de uitvoering van het plan zullen betekenen dat het Stedelijk Museum in Nederland weer de toppositie in de moderne kunst gaat innemen. De collectie van klassieke, moderne kunst in combinatie met het iconische gebouw, staan garant voor kwaliteit en aantrekkingskracht. Het plan is degelijk, professioneel. De eigen collectie wordt goed benut. Er zullen bovendien interessante, hedendaagse kunstenaars gepresenteerd worden.
Tegelijkertijd moeten we vaststellen dat er in de afgelopen jaren wereldwijd zulke fantastische musea bijgekomen zijn, met budgetten waar niet tegen op te concurreren is. Om tot de wereldtop te behoren, zou het personeelsbestand drastisch moeten worden verjongd, het aankoopbudget rigoureus opgehoogd, net als het activiteitenbudget.
De reputatie van het Stedelijk Museum in Amsterdam is overigens nog steeds van dien magische aard, dat het internationaal netwerk goed is aan te boren.
Met het gevraagd budget zou de ambitie moeten zijn: verreweg het beste en meest spraakmakende museum van moderne kunst in Nederland, met een gezaghebbende say in het buitenland.

Q: Kan hetzelfde plan met 4 miljoen minder worden uitgevoerd ?

A: Nee. Gezien de hoge huisvestingslasten en grote personele kosten, zal er gesneden moeten worden in de activiteitenkosten, dus in het programma van tentoonstellingen. Het gat van 4 miljoen is zo groot, dat het niet gevuld kan worden met meer inkomsten, al liggen daar nog wel mogelijkheden.

Q: Stel dat er 4 miljoen minder beschikbaar komt, wat kan er dan wel geleverd worden door het Stedelijk Museum ?

A: Het is aan de directie om met een alternatief te komen. Er zijn meerdere scenario’s denkbaar. De AKr is geen voorstander van een slap aftreksel van het huidige plan. Een radicaal andere koers is nodig, wanneer er 4 miljoen minder beschikbaar is dan waarmee gerekend is door het Stedelijk Museum.

(op de foto van links naar rechts: Jan Paternotte (D66), Martin Verbeet (PvdA), Marja Ruigrok (VVD) en Evelien van Roemburg (GroenLinks))

Lees ook de reactie van de Museumvereniging.

Klik hier om de contourenbrief te bekijken.

We honoreren 23 aanvragen in het theatrale aanbod; alle genres en categorieën zijn gedekt. AMSTERDAM THEATERSTAD. Het bestuur bedankt de commissie Theater.

De commissie Beeldende Kunst en Nieuwe Media heeft in de ‘vrije ruimte’ 20 aanvragen van commentaar en preadvies voorzien. We adviseren om in deze humuslaag van het kunstenplan ruim 1,5 miljoen euro per jaar te investeren. De AKr heeft zich er voor sterk gemaakt om ook dit wat anarchistischer ingestelde segment van meer pokon te voorzien. Dat lukt.

En de kunsteducatie komt uitgebreid aan de orde, in de omwenteling van buitenschools naar binnenschools.

Het meest uitbundig is de commissie over de aanvraag van het Poldertheater: vrijwillige professionals die op scholen uitstekende resultaten boeken. De commissie brengt het enthousiasme over op het bestuur. Verder op 5 mei met dans, musea en muziek.

Vandaag,3 mei, zijn de preadviezen van de commissies Film en Letteren aan de beurt. Het bestuur bedankt de commissies voor het uitstekende advieswerk. We proberen iets meer financiële ruimte te zoeken voor Film en Letteren in vergelijking met het afgelopen kunstenplan. De Amsterdamse filmsector krijgt een boost door de komst van EYE, heerlijk gebouw aan de zonzijde van het IJ.

De gemeenteraad heeft aangedrongen op een literair festival. Daar gaan we ruimte voor maken: Read my World. De grote speler op de achtergrond is natuurlijk die fantastische Openbare Bibliotheek aan het IJ. Om de een of andere Amsterdamse reden is de OBA geen onderdeel van het kunstenplan, maar wel een culturele instelling die werkt als een magneet.

Ook de aanvragen van de grote, erkende instellingen komen vandaag aan bod. De kwaliteit van de aanvragen loopt opvallend uiteen. Qua leesbaarheid, informatiegehalte en verleidingskunst spant de aanvraag van de Stadsschouwburg de kroon. Sprankelend.

De gemeentelijke bezuinigingen treffen deze grote instellingen. De percentages lopen uiteen van 10 procent tot 15 procent. Alleen het Concertgebouworkest ontsnapt bij voorbaat aan bezuiniging. Sommige instellingen, zoals Het Nationale Ballet, Toneelgroep Amsterdam en het Holland Festival worden ook al gekort door het rijk. Dat maakt het wrang om er nog eens overheen te gaan.

In de preadviezen staan geen bedragen. Er staat wel of een instelling volgens de commissie toegelaten kan worden tot de functionele of de vrije ruimte. De commissie adviseert in het preadvies ook om het gevraagde bedrag geheel of gedeeltelijk toe te kennen.

Wij verzoeken de instellingen de preadviezen vertrouwelijk te behandelen, omdat zij een schakel zijn in een proces. Het bestuur van de kunstraad zal de preadviezen van de commissies zwaar laten meewegen in zijn integrale afweging, maar kan er van afwijken. De kunstraad presenteert zijn verzameladvies op 15 juni in een openbare bijeenkomst. Tijd en plaats zullen later bekend worden gemaakt.

Hoe gaan we om met het MC Theater, dat het lef heeft om een uitstap uit het Kunstenplan aan te vragen?

Hoe beoordelen we de aanvraag van het Holland Festival, dat door de vorige Kunstraad heel kritisch bejegend werd?

Hoe gaan we om met de aanvraag van de Uitmarkt, nu het Uitburo met euro 1 miljoen en al uit het Kunstenplan is gelicht?

Hoe gaan we om met de aanvraag van Cinekid, die euro 900.000 minder van het Rijk ontvangt?

We trekken nog geen conclusies op deze 29e,maar wegen de argumenten zo zorgvuldig mogelijk.
Binnen drie maanden zullen we ons eindadvies ingeleverd hebben. De AKr zal adviseren binnen de lijnen die door de gemeenteraad getrokken zijn. En steeds in ons achterhoofd de bekende criteria:

- artistieke kwaliteiten

- cultureel ondernemerschap

- publieksbereik

- positie in de keten

- meerwaarde voor Amsterdam

- verhouding prijs tot aanbod

De expliciete oproep was: ‘Het is verstandig bij uw aanvraag rekening te houden met het feit dat de middelen minder zijn.’
Vele aanvragers hebben hiermee rekening gehouden; sommigen hebben afgezien van een aanvraag.
Hoe gaan we om met de aanvragers die veel meer aanvragen dan hun subsidiebudget 2012?

We zijn de puzzel aan het leggen.

Sommige initiatieven zijn nog embryonaal, andere zijn al operationeel.

Ik noem er een paar die ons in positieve zin opvallen:

1. Samenwerking tussen voordeurdelers. De samenwerking tussen het Muziektheater, Nationaal Ballet en Nederlandse Opera is een logische stap in een lang proces. Gefeliciteerd Els van der Plas.

2. Samenwerking tussen soortgenoten. Het Amsterdam Museum, Bijbels Museum en museum Ons’ Lieve Heer op Solder hebben een overtuigend plan voor concrete samenwerking ingeleverd.

3. Territoriale samenwerking. In Amsterdam Noord ritselt het van de samenwerking tussen vele kleine initiatieven. Het bruist, Coalitie Noord.

4. Samen staan we sterk door fusie. Smart Project Space en Nederlands Instituut voor de Mediakunst gaan fuseren.

Artistiek het meest interessant is de samenwerking die de eigen grenzen doorbreekt. De AKr treft hiervan diverse voorbeelden aan. Hybride uitingen sluiten goed aan bij de preferenties van een nieuwsgierig publiek. Instellingen die moeilijk te rubriceren zijn, zorgen soms juist dat er lijntjes lopen tussen verschillende disciplines. Kortom, de door Kunstschouw Tanner geconstateerde eenkennigheid lijkt af te nemen.